Ik heb een hele fijne vakantie achter de rug.
Normaal gesproken als ik aan vakantie denk, denk ik niet meteen: ‘Oh lekker, ontspanning!’ Nee, ik denk eerder aan dingen moeten doen, veel lopen, heuvels, continu ‘aan’ staan, veel mensen om me heen en allerhande ongemakken — zoals sanitair dat nergens in de buurt zit.
Maar goed, de insteek vooraf was: dan maar een weekje afzien. Je hebt tenslotte ook nog een dochter en een vriendin die graag op vakantie willen. En zelf wil je natuurlijk ook gewoon leuke dingen doen met vrienden. Met dat gevoel ging ik dus op pad.
Wat hadden we geleerd van de vorige keren? Gewoon een huisje boeken met alles erop en eraan. Een goed bed, een douche en een wc gewoon binnen handbereik, en de slaapkamer mooi beneden. We gingen samen met vrienden; zij zaten met hun gezin in het huisje naast ons. We stonden aan een soort pleintje met wat huisjes eromheen. Lekker afgelegen van de drukte. Heel wat anders dan verderop op het terrein, waar iedereen met tenten en caravans boven op elkaar stond en je geen seconde rust had of je kon afsluiten van de wereld.
Het scheelde sowieso enorm dat ik een ontzettend fijne dochter en vriendin bij me heb die me altijd helpen als dat nodig is. En daarnaast waren we met hartstikke gezellige en leuke vrienden die ook precies wisten waar ik mee te maken heb en klaarstonden om bij te springen. Dat geeft een hoop rust. Het werd dan ook een week van veel lachen, een goed glas drank en vooral superweinig doen. We hebben wel gezwommen en wat andere dingen ondernomen, maar het was voornamelijk chill. De kinderen vermaakten zich prima, dus daar had je weinig omkijken naar. Dat scheelt ook al een hoop, haha.
Nu, twee dagen na terugkomst, ben ik moe. Ja, tuurlijk. Ben ik meer moe dan anders na een vakantie? Nee. Fysiek ben ik wel wat meer kapot dan normaal, maar het is niet ondragelijk. Geestelijk ben ik moe van het continu 'aan' staan. Toch heb ik me relatief weinig hoeven afzonderen om mijn rustmomenten te pakken. Waarbij het af en toe gebruiken van een Ritalin natuurlijk ook wel hielp.
Al met al denk ik dat ik deze vakantie echt ontspannen ben doorgekomen. Ik heb eigenlijk geen enkele vervelende of irritante ervaring gehad. Dus ja, ik ben moe, maar lang niet zo moe als ik van tevoren had verwacht.
Wat me vooral is opgevallen, is dat mijn situatie na 16 jaar nog steeds verbetert. Ik merkte het zelf eigenlijk niet echt meer, en dat was prima — daar tekende ik voor. Maar door zo'n vakantie merk je toch dat je weer wat beter tegen prikkels kunt. Nu scheelt het natuurlijk dat we van tevoren al veel hadden aangepast qua accommodatie en dat we met zulke fijne mensen waren, maar toch: ik voel me vrij goed, in plaats van de verwachte weken waarin ik helemaal aan flarden zou liggen.