Mijn ervaring met Ritalin bij NAH
Keertje zat ik te denken aan Ritalin. Het verhoogt je focus en alertheid, en het helpt om prikkels zoals lawaai en chaos beter te filteren en te negeren. Het onderdrukt ook de vermoeidheid. De gitarist van de band en ik hadden het erover: wat zou dat spul bij mij kunnen doen met mijn NAH? Zijn vrouw heeft ADD, dus hij stelde voor om een keertje met oefenen een tabletje mee te nemen. Zo gezegd, zo gedaan.
En wat een verschil! Ik merkte direct betere concentratie en betere prestaties. Ik kon veel makkelijker praten en beter multitasken. Staan met de basgitaar en ondertussen ook nog een beetje fatsoenlijk een noot spelen ging me ineens een stuk soepeler af.
Destijds had ik nog jaarlijks een soort nacontrole bij Het Roessingh, en ik heb dit verhaal toen voorgelegd aan de neuroloog. Die moest lachen en zei: "Dat is grappig, want er wordt momenteel volop onderzoek gedaan naar NAH en het gebruik van Ritalin." Hij vertelde dat de uitkomsten tot dan toe heel positief waren, maar dat het voor NAH nog niet zomaar voorgeschreven werd. Het werd toen namelijk alleen nog maar vergoed als ADD- of ADHD-medicatie.
Hij vroeg me toen: "Heb je misschien ADD?" Ik was me daar zelf helemaal niet bewust van, maar mijn toenmalige vriendin was mee en die zei meteen: "Nou… ik denk dat dat zomaar eens zou kunnen."
Als ik erover nadenk klopt het ook wel. Ik ben snel afgeleid, maar als ik ergens mee bezig ben en ik vind het interessant genoeg, dan ben ik daar ook echt héél intens mee bezig. Als kind was ik al een enorme dromer, en dat ben ik nu nog steeds. Ik zit veel in mijn hoofd te denken. Heel vaak ben ik lichamelijk doodop, maar dan gaat dat hoofd van mij nog lang niet uit. Niet echt handig als je dat ook nog eens combineert met NAH, haha. Maar goed, zo was ik al mijn hele leven en ik had er nooit achter gezocht. Dit was vroeger ook nog helemaal geen ding. Ik had ermee leren leven en had zelf mijn maniertjes bedacht om ermee om te gaan. Ik had nooit zelf de indruk gehad van: nou nou, ik zou wel eens ADD kunnen hebben.
Vervolgens heb ik toch een afspraak gemaakt bij een psychiater in het ziekenhuis. Na de intake volgde er een vragenlijst. Die vrouw stelde allemaal vragen waarin ik ontzettend veel herkenning vond, en anders herkende mijn vriendin het wel. Die psychiater was er al snel uit: ik had ADD. Daardoor kon ik de Ritalin officieel voorgeschreven krijgen. Ik ging het dus niet puur als ADD-medicatie gebruiken, maar kon het via die weg wel krijgen als hulpmiddel voor mijn NAH.
Wat een superfijn spul is dat. Nee, je klachten gaan er natuurlijk niet weg van, maar ik merk hierbij echt een groot verschil. Inspanning is hiermee een stuk makkelijker vol te houden. Ik ga er ook echt beter door lopen, vooral als ik ondertussen een woordje wissel met iemand of wanneer ik op bijvoorbeeld gras moet lopen. Ik kan er beter lange stukken door autorijden, en ik kan veel beter tegen drukte, lawaai en felle lichten, zoals bij een optreden. Het is echt wonderspul voor mij. Ik gebruik het niet dagelijks, maar zoveel mogelijk alleen in dat soort situaties.
Aan Ritalin zit wel een nadeeltje. Het geeft je geen extra energie, maar het verbruikt energie die je al hébt. Je neemt eigenlijk een voorschot op de energie voor later. Dus als het is uitgewerkt, of de volgende dag, dan crash je harder. Je bent dan veel moeër dan normaal. Maar ja, voor sommige situaties is het mij dat dubbel en dwars waard. Dan moet je naderhand gewoon wat langer aan de lader.
Ik heb onlangs eens gekeken hoever ze inmiddels met die onderzoeken zijn. Zo vaag en lastig als dat aanvragen destijds ging, zo is het gelukkig niet meer. Als je dit vandaag de dag bespreekt met een neuroloog, dan kan hij het in principe gewoon voorschrijven voor je NAH-klachten.
Mocht je er ook tegenaan lopen, dan zou ik zeggen: probeer het eens, misschien doet het wat voor je. Tegenwoordig werkt het traject in elk geval een stuk simpeler:
1. De opstart door de specialist
De neuroloog of revalidatiearts beoordeelt eerst of Ritalin in jouw specifieke situatie veilig en zinvol is. Er wordt gekeken naar de aard van je hersenletsel, je restklachten en je algehele gezondheid (zoals je bloeddruk en hartfunctie). Als de arts groen licht geeft, schrijft deze het eerste recept uit en stel je samen de juiste dosering vast.
2. De overdracht naar de huisarts
Als je eenmaal goed bent ingesteld op de medicatie, de dosering stabiel is en je weinig tot geen last hebt van bijwerkingen, hoef je voor een herhaalrecept niet telkens terug naar het ziekenhuis. De specialist schrijft dan een overdrachtsbericht naar je huisarts. Vanaf dat moment mag de huisarts de herhaalrecepten gewoon voor je uitschrijven. De specialist zet dus de lijnen uit bij de start, waarna de huisarts het daarna vanzelfsprekend overneemt.