Muziek als therapie: De weg terug naar het podium

Voor mijn hersenstaminfarct was ik zanger en gitarist. Muziek maken was mijn lust en mijn leven. Maar na het infarct was de combinatie van zingen, gitaar spelen en tegelijkertijd op het podium staan door de aangetaste motoriek echt onmogelijk geworden. Dingen tegelijk doen zat er simpelweg niet meer in. Toch liet de muziek me niet los.

Toen de band destijds zonder bassist kwam te zitten, besloot ik de basgitaar op te pakken. Niet direct om op te treden, maar puur op therapeutische basis. Onze toenmalige gitarist nam de zang over — wat hem overigens ontzettend goed afgaat — en zo vormden we een tijdlang een driemansformatie.

Jarenlang vechten voor elke noot

De weg terug was lang en intensief. Van 2011 tot 2017 stonden mijn oefensessies in het teken van hele kleine, zwaarbevochten stapjes. In het begin bestond de training vooral uit het überhaupt kunnen blijven staan met een basgitaar om, terwijl ik met mijn rug tegen de wand leunde voor balans.

Stap voor stap ging ik verder:

• Het weer leren raken van de juiste snaar en de juiste noten.

• Het volhouden van één heel nummer.

• Los van de wand durven staan met de basgitaar om mijn nek.

• Tegelijkertijd staan, spelen én met mijn voet een pedaal bedienen.

• Meerdere nummers achter elkaar spelen zonder om te vallen.

• Het opbouwen van de conditie om een hele setlijst van 45 tot 60 minuten te kunnen spelen.

Weer een echte band

Na jaren van keihard trainen kwam onverwacht het moment dat we tegen elkaar zeiden: "We kunnen eigenlijk wel weer gaan optreden." Een mijlpaal waar ik in de beginperiode alleen maar van had durven dromen. Sindsdien hebben we er een gitarist bij en staan we weer op de planken en zijn we gewoon weer mooi bezig met een band zijn.

Het is niet zoals voorheen, en dat zal het ook nooit meer worden. De impact op mijn motoriek blijft altijd voelbaar. Maar dat het anders is, betekent niet dat het minder is. Ik zeg: Het word nooit meer als voorheen maar het kan beter worden. De focus ligt op wat er wél kan, en dat is inmiddels weer een heleboel.